Wist je dat in Zweden beren leven? En dat je die vanuit speciale hutten kunt bekijken? Wij gingen in Midden-Zweden op pad, voor een nacht met unieke ontmoetingen.
Het is halverwege de middag dat ik me meld bij het huis van Sara van Wild Nordic. Sara is fotograaf en heeft het achterste deel van haar huis ingericht als bezoekerscentrum. Aan de muur pronken prachtige foto’s van elanden, visarenden, korhoenders én beren, het doel van vandaag.
De beren komen pas in de avond, toch moet je je al ruim op tijd melden. Dat is uiteraard niet voor niets, want het bekijken of fotograferen van beren is wel aan wat instructies onderhevig. Onder genot van een hapje en een drankje vertelt Sara alles over ‘haar’ beren, de absurde jacht die op ze gemaakt wordt (ondanks dat het een Europees beschermde soort is) en uiteraard over de planning.
Aan het einde van de middag spring ik bij Sara in de auto. Het is nog een stukje rijden, diep het bos in. Daar, op een verstild en verborgen plekje, stopt de auto. Vanaf nu mag er niet meer gesproken worden. Alles gebeurt met handgebaren of op fluisterniveau. De zon schijnt, het weer is aangenaam. Na een klein stukje lopen verschijnt de hut in beeld.
Terwijl Sara een voederrondje maakt, installeer ik me in de hut. Vanuit de hut kun je drie kanten het bos in turen. Er is een toilet en een slaapruimte, maar die laatste ga ik uiteraard niet gebruiken. Ik wil geen berenmoment missen. Sara keert terug naar huis en laat mij achter in het bos. De stilte overheerst. Alhoewel, achterin het bos klinken raven. Ook zij weten dat er wat te halen valt, maar het zijn slimme vogels. Ze hebben ons de hut in zien gaan en maar één iemand zien vertrekken. Ze weten dus dat er nog iemand is en laten zich dus niet van dichtbij zien.
De goudvinken en een eekhoorn hebben daar minder moeite mee. Voor de afleiding heeft Sara ook vogelvoer gestrooid, zodat er meteen van alles te zien is. Ook enkele gaaien melden zich, niet voor het vogelvoer, maar voor de stukken vlees van de beren. Dat is niet de bedoeling…
Rond 19u beweegt er wat in het bos, een beer! Dat is wel heel erg vroeg. Weifelend komt ‘ie stap voor stap dichterbij. De zon is nog niet onder. “Kom op, nog een klein stukje naar voren” denk ik haast hardop. Het geluk is met mij. Ineens staat het dier met zijn kop prachtig in het zonlicht. En dan blijken het niet één, maar twee jonge beren! Eenmaal wat lekkers te pakken, trekken ze zich terug in het bos. Ook zij zijn niet gek … Nog voor 21u wagen ze zich nog eenmaal in het zonlicht.
Op de donkere momenten probeer ik wat lichtjes op de grond te slapen. Weinig comfortabel, maar daarmee merk ik ieder geluid in het bos op. En zo gebeurt het dat er midden in de nacht ineens een steen omgerold wordt. Een grote beer komt tot enkele meters van de hut. Kippenvel!
’s Ochtends zijn de raven vergeten dat ik in de hut zit en weten ze toch wat lekkers te bemachtigen. Niet veel later pikt Sara me weer op. In haar huis staat wat te eten klaar en kan ik eventueel wat bijslapen.
Beste periode
In mei zijn de beren net uit de winterslaap en hebben ze de grootste trek, waardoor de trefkans het grootst is. Rond midsommar geniet je van de kortste nachten en beschik je dus over het meeste licht om de beren te observeren. Wel kan het in de zomer in Zweden erg warm zijn. Bij te warm weer zijn de beren minder actief. Het zijn net mensen 😉
Tips
Het is een lange nacht. Zorg voor voldoende snacks en drinken, maar let op: nuttig alleen voedsel dat niet sterkt ruikt en dat je kunt openen zonder een hoop geluid te maken. Een zak chips is daarom om beide redenen geen goed idee.
Het blijft natuur. Beren zijn nooit te garanderen. Geniet daarom van alles dat zich voor de hut laat zien. Vogels en eekhoorns gegarandeerd, maar je maakt evengoed kans op een das of een vos. Wil je je kansen vergroten, dan kun je overwegen twee nachten achter elkaar te boeken.
Ontvang onze nieuwsbrief
Nieuwste blogs
