Praktisch
Lengte:
12,6 km
Startpunt:
Perlenbacher Mühle, Mühlerweg 9, Monschau, Duitsland
Coördinaten:
50.526499, 6.256228
Bij narcissen denk je aan vrolijke lentebrengers in de tuin. In het grensgebied van België en Duitsland komen narcissen echter in het wild voor. De miljoenen bloemen kleuren het landschap op spectaculaire wijze geel.
Vanaf de parkeerplaats klinkt onafgebroken het ruisende water van de Perlenbach. Dit rustgevende geluid bezorgt je direct het buitenlandgevoel en begeleidt je een groot deel van de wandelroute. Ook het pad draagt bij aan de beleving: avontuurlijk ongelijk over stenen en boomwortels met daartussen witte klaverzuring. Lang duurt de kennismaking met de Perlenbach niet; nog voor een brug duikt de route een smal bergpad in. Je loopt nu langs de Fuhrtsbach.
Fuhrtsbach
De Fuhrtsbach is het kleine zusje van de Perlenbach, maar daarmee niet minder fraai! Je ziet hier onder andere het zeldzame rood peperboompje, toefjes geel van de dotterbloemen, een enkele pinksterbloem en het onopvallende paarbladig goudveil. Het smalle pad wringt zich door een mosrijk naaldbos. Zodra de naaldbomen plaats maken voor loofbomen of voldoende licht toelaten, zijn daar meteen de eerste narcissen. Met de steile helling vol op de middagzon, warmt het hier lekker snel op. Hiervan profiteren de bloemen direct; ze bloeien hier als eerste. De gehele maand april en het begin van mei kun je daarom langs deze route narcissen zien, evenals bosanemonen. Het hoogtepunt van de narcissenbloei ligt echter in de tweede helft van april, wanneer ook de bloemen op de koelere plekken verschijnen.
Bloemrijke graslanden
Met het pad aan de andere kant van de Fuhrtsbach wandel je nu dichter langs de graslanden. Deze graslanden bestaan reeds minimaal 600 jaar. Midden in de zomer maaide men het gras als wintervoer voor het vee. Doordat dit jaar in jaar uit gebeurde, verarmde de bodem met een bonte bloemenwereld tot gevolg. Met de komst van kunstmest verloren de hooilanden hun functie. De hooilanden verruigden of werden met sparren beplant. Al snel zag men in dat hiermee unieke natuur verloren dreigde te gaan. In 1976 kreeg het gebied de status van beschermd natuurgebied, waarna de sparren op grote schaal werden verwijderd en het traditionele maaibeheer werd hersteld. Met succes, want na de narcissen is het zeker niet gedaan met de bloemen. In de zomer hebben de graslanden het karakter van een Alpenweide met bijzondere planten en vlinders, zoals bergvenkel, adderwortel, zwartblauwe rapunzel, dambordje, purperstreepparelmoervlinder, tweekleurig hooibeestje en rode vuurvlinder.
Bos
Via een klein zijstroompje verlaat je het dal van de Fuhrtsbach. De route voert nu door het bos dat voornamelijk uit fijnsparren bestaat. Vanuit de hoogte klinken de roepjes van verschillende mezensoorten. De naaldbomen werden massaal aangeplant op de moeilijke ondergrond van veen of rotsen. Van oorsprong groeien hier echter vooral beuken. Een hoekje met stokoude beuken verraadt iets van het karakter van weleer. In Nationalpark Eifel streeft men naar de terugkeer van natuurlijke bossen. Vanaf 2034 doet men daarom niets meer in het bos en mag de natuur haar gang gaan. Om de beuken een handje op weg te helpen, zijn er hier en daar groepen beuken aangeplant. Ze zijn nu nog klein, maar geven met hun oranjebruine blad kleur aan het immer groene bos.
Rots
Lang duurt het bezoek aan het bos niet, want het volgende beekje dient zich aan, de Jägersief. Het beekje vormt de grens met België. Hier laat je het brede pad even achter je voor een ommetje naar het letterlijke hoogtepunt van de route, de Roche du Bieley die met 560 meter de hoogste rots van België is. Vanaf de top geniet je van een prachtig uitzicht over de vallei van de Perlenbach. De rots ligt nabij militair domein Elsenborn, waar het Belgische leger met zwaar geschut oefent. Helaas is het pad over Belgische bodem daarom niet altijd toegankelijk. Dit wordt niet vooraf online gemeld; de informatie vind je op duidelijke waarschuwingsborden bij de grensovergangen. Houd je aan eventuele verboden, de boetes voor het overtreden hiervan zijn fors.
Narcissen
Een steil pad brengt je naar de dalbodem van de Perlenbach. De beek dankt zijn naam aan de aanwezige parelmossels. Hier staan de graslanden vol narcissen. De bloemen zijn lichtgeel met een diepgele trompet. Afhankelijk van de standplaats worden de narcissen ongeveer 30 centimeter hoog. Na een late vorst, hier niet ongebruikelijk, hangen de stelen slap, maar zodra de zon de bloemen verwarmt, richten ze zich weer op. De bloemen volgen de hele dag de zon.
Langs de beek zie je sporen van bevers. Afgeknaagde bomen met hier en daar een dam in de beek verraden zijn aanwezigheid. Achter de dammen stagneert het water tot kleine pasjes. Zo draagt de bever bij aan een gevarieerder en natuurlijk landschap, al zal er zo af en toe best een narcis verdrinken …
Bij de monding van de Fuhrtsbach is de cirkel rond. Nog eenmaal is het glibberen over de boomwortels voordat de auto weer bereikt wordt.
Ontvang onze nieuwsbrief
Nieuwste hikes
