Met heidelandschappen heb ik een soort haat-liefdeverhouding. In augustus zijn ze betoverend mooi, een week lang welteverstaan. De rest van het jaar oogt het landschap grauw en kleurloos, tenzij de winter het landschap bedekt met een mantel van ijskristallen. Een heidelandschap fotografeer ik logischerwijs het liefst in de bloeiperiode.
Hoe uitbundig de heide precies bloeit, hangt af van de voorgaande zomerperiode. Is de zomervakantie verpest door de regen, dan zal de heide uitbundig paars kleuren. Bij droogte bloeit de heide sterk gefragmenteerd, waardoor van een paarse deken helaas geen sprake is. Je hebt dan echter wel over een langere periode bloeiende planten.
Heidevelden zijn er genoeg in Limburg, zoals de Mookerheide, De Maasduinen of De Meinweg. Allemaal zijn ze prachtig en hebben ze hun eigen kenmerken. Ik wil echter graag een ‘Veluws’ heidelandschap maken. Een glooiend heidelandschap dus, waarbij je mooi zicht hebt op het reliëf.
Al wandelend valt mijn oog op een stukje van de Brunssummerheide, toen nog dor en bij hard middaglicht. Ik probeer in te schatten hoe dat stukje er onder ideale omstandigheden (bloeiende heide met mist en een sfeervolle zonsopkomst) uit zou zien.
In augustus ga ik vijf ochtenden op rij naar desbetreffende plek voordat ik succes heb. De andere ochtenden kenmerken zich door te veel wind, te droog of te snel oprukkende bewolking, maar de aanhouder wint. De kunst is je niet te laten afleiden en het oorspronkelijke doel voor ogen te houden. Het is verleidelijk om met een iets minder resultaat genoegen te nemen of op een andere plek te stoppen die er op dat moment waanzinnig uitziet. Je zult die ene topfoto dan echt nooit maken!
Van inspiratie tot creatie
Dit is één van de vijftig foto’s die wordt beschreven in het e-book ‘Van inspiratie tot creatie’. In dat boek zaag ik vijftig foto’s door, van visie tot de uitvoering in het veld. Het boek is daarnaast doorspekt met praktische tips. Bestel jouw exemplaar hier!
Ontvang onze nieuwsbrief
Nieuwste blogs
