In Zweden is wildlife nooit ver weg. Wie aan de randen van de dag door het Zweedse landschap rijdt, ziet altijd wel een ree en met iets meer geluk een eland.
Mijn dochter wordt rond 7.00 uur thuis met een schoolbusje opgehaald. Ze is vervolgens een half uur onderweg. Uitgezonderd december en januari (dan is het te donker) geeft ze altijd door wat ze ziet: daar xx reeë, daar een eland … Maar deze ochtend was het anders: “Pap, er staat een groep reeën op het veldje, in de mist en de zon komt bijna op. Je moet nu gaan!”
Meteen spring ik in de auto en vind het groepje reeën op de aangegeven plaats. Maar waar te stoppen? Het is weliswaar geen drukke weg, maar wel een hoofdweg. Ik besluit rond het weiland te rijden. Vanaf de achterkant zie ik ze ook staan, maar dan heb ik de weg in de achtergrond en kan ik niet profiteren van het tegenlicht van de opkomende zon.
Ik rijd wederom over de hoofdweg en zie tot mijn vreugde dat de reeën zich nu ter hoogte van een oprit naar een grote schuur bevinden. Dat niet alleen, ook nog eens perfect in de richting van de opkomende zon!
Het is een prachtig gezicht hoe het groepje door de oranje wereld trekt. Uiteraard hebben ze me in de gaten. Heel rustig vergroten ze de afstand, tot ze uiteindelijk in een singel verdwijnen. Het licht is prachtig, dus waag ik nog een poging.
Ditmaal is het een rustige gravelweg. Daar vind ik een eenzame reebok. De setting is prachtig, met meerdere fraaie bomen in de achtergrond, en dat nog altijd met het warme tegenlicht. Ik fotografeer met de Fujifilm XF100-400. Daardoor kan ik snel variëren van een landschap met een kleine ree tot een ree in wat meer detail. Het dier loopt rustig door het grasland, waardoor ik kan wachten op de beste composities, dus met bijvoorbeeld de mooiste bomen in de achtergrond.
Al met al een zeer geslaagde sessie, mogelijk gemaakt door mijn waakzame dochter.
Ontvang onze nieuwsbrief
Nieuwste blogs
